Wandelen in Groningen: Nieuwe inzichten tussen Eenum en Eekwerd

Het Routebureau promoot Groningen als dé wandelprovincie van Nederland. Daarvoor is een uitgebreid net van genummerde wandelpaden uitgezet. Dagblad van het Noorden trekt willekeurig een nummertje en neemt al lopend de proef op de som.

Ook zonder strak blauwe lucht is Groningen wondermooi. Het landschap oogt meer doorleefd. Neem de omgeving van Eenum. Wie komende uit dat dorp richting Oosterwijtwerd loopt, ziet aan zijn rechterzijde de Gerichtsweg opdoemen. Asfalt maakt op wandeling nummer 37 na verloop van tijd plaats voor zand. Het half verharde pad voert, via de onbewaakte spoorovergang, naar de buurtschap Eekwerd.

De vers gemaaide berm maakt veel goed. Wie leeft niet op door de zoete geur van ritselend hooi? Verder is het uitzicht tamelijk overzichtelijk. Links een sloot en een akker met aardappelen, zuchtend door de droogte. Rechts een dorre watergang met daarachter tanige wintertarwe.

Onbewaakte spoorwegovergang

Een verweerde hoeve aan de horizon moet een nieuwe schuur naast zich dulden. Het hoekige gevaarte spot met de zachte lijnen van het landschap. Maar eerlijk is eerlijk: de kleur lijkt als twee druppels water op die van de wintertarwe.

Verder maar weer, richting spoorovergang. Over die onbewaakte overweg is veel te doen. Pro Rail sluit hem liever vandaag dan morgen. Maar bewoners van vier omliggende dorpen willen daar niet aan. Het is de enige plek in de wijde omgeving waar wandelaars de rails over kunnen. Het alternatief is dat ze vijf kilometer moeten omlopen.

Twee dames zijn net het spoor overgestoken. De overweg opdoeken? Dat kun je al die ouderen die hier kuieren niet aan doen, vinden ze. ,,We zouden in protest komen’’, zegt een van hen beslist, terwijl ze zwaait met haar wandelstok.

Aan de overzijde van het spoor verbreedt het zandpad. Kleine vossen dansen bij een wilde valeriaan. Een libelle patrouilleert boven een deinende deken van waterviolier die een sloot bedekt. In de verte komt het Arriva-boemeltje aansnellen, op weg naar Loppersum. De trein zoeft haast geluidloos over de rails en neemt geen vaart terug bij de met opheffing bedreigde overgang, die geduldig blijft wachten op verkeer.

Bescheiden monumentje in het kniehoge gras

Het pad botst op de verharde Bolhuislaan, die de wandelaar verder voert, richting Eekwerd. Een bankje in de berm trekt de aandacht. Daarnaast, onder een eik en verscholen in het kniehoge gras, een bescheiden monumentje. Twee stevige wandelschoenen, vereeuwigd ter nagedachtenis van oud theaterman, politicus en tv-baas Dominic van Vree uit Leermens, die zeven jaar geleden onverwacht overleed. Voor altijd in ons hart loopt hij met ons mee in gedachten langs de vele paden in dit landschap, op weg naar nieuwe inzichten.

Een nieuwsgierige kraai kijkt aandachtig toe, maar haalt ten slotte zijn schouders op.

(Bron DVHN 10 juni 2020)